wereldlichtjesdag

Wereldlichtjesdag

Elke tweede zondag van december is het wereldlichtjesdag. Om 19 uur plaatselijke tijd worden er wereldwijd kaarsjes gebrand ter nagedachtenis aan overleden kinderen. Op begraafplaatsen, herdenkingsbijeenkomsten, of zoals bij ons in de vensterbank. Een treurige betekenis voor zo’n mooi woord. Ik vind het namelijk heel mooi klinken, wereldlichtjesdag.

Wij brachten meer tijd op een kinderintensive care door dan ons lief is. Op een kinderintensive care gebeuren wonderen, maar helaas krijg je onherroepelijk ook met intens verdriet te maken, soms enkel een bedje bij je vandaan. De dag dat ik voor het eerst mee kreeg dat er een kindje overleed op de afdeling waar mijn zoon destijds lag, weet ik nog heel goed. Ik weet zijn naam nog. Ik weet nog waaraan hij overleed en zie zijn moeder nog zo met een betraand gezicht over de afdeling lopen.

Het tweede kindje kan ik me ook nog herinneren. Net zoals de andere kindjes die het einde van die maand niet haalden. Ik probeerde te onthouden welk kindje was overleden en onder welke omstandigheden. Zij herinnerden mij eraan hoe dankbaar we moesten zijn. Ja, je gaat rare dingen doen wanneer je zulke heftige momenten mee maakt. Want hoe ellendig onze situatie ook was, wij konden onze zoon in ieder geval nog vasthouden. Het maakte zo’n indruk op mij en het maakte me zo angstig. Op sommige dagen leek het of het lot iene miene mutte speelde op de afdeling en op een gegeven moment kon ik alleen maar opgelucht zijn dat ons bedje werd overgeslagen.

Uit zelfbescherming moest ik me hiervoor afsluiten. Afsluiten voor de ellende om ons heen. Voor de horror die het verblijf op een kinder intensive care met zich mee brengt. Dat was de enige manier om er zelf niet aan onderdoor te gaan.

We zijn nu bijna tien jaar verder en ik probeer er niet te veel bij stil te staan. Maar alles wat ik in die tijd heb gehoord, gezien en gevoeld heeft mij voor altijd veranderd. Het afscheid dat ik van dichtbij heb meegemaakt en de tranen die ik heb mee gehuild hebben een onuitwisbare indruk bij mij achtergelaten. De namen van de kleine helden die hier zo graag wilden zijn, maar die het niet gegund was zitten in mijn hoofd als ik vanavond een kaarsje aan steek op wereldlichtjesdag.

Voor de baby’s die al moesten opgeven voordat ze geboren werden, brand ik vanavond een kaarsje.

Voor de kindjes die ik uit zelfbescherming uit mijn geheugen heb gewist, maar die voor altijd een plekje in mijn hart hebben brand ik vanavond een kaarsje.

Voor de papa’s en mama’s die hun zoon of dochter voor altijd moeten missen brand ik vanavond een kaarsje.

Zodat de wereld heel even een beetje lichter is.

wereldlichtjesdag

Leave a reply:

Your email address will not be published.

Site Footer