droombaan

Wat is eigenlijk jouw droombaan?

Toen ik dertien was begon ik met een krantenwijk. Samen met mijn zus, want volgens mij mag dat helemaal niet op je dertiende. Elke middag door weer en wind bracht ik de krant rond. Hoogtepunt van het jaar was natuurlijk de opbrengst van het “dagblad Tubantia wenst u prettige feestdagen” rondje. Ik vond er niks aan, maar verdiende er een aardig zakcentje mee.

Aan het werk

Mijn loopbaan begon op mijn vijftiende. Piepjong was ik en ik wilde kapster worden. Dus na de MAVO begon ik met de kappersopleiding. Ik werkte vier dagen in de week in een kapsalon en ging 1 dag naar school. Het werken vond ik leuk, school wat minder omdat ik weinig aansluiting vond bij de andere meiden.

Toch, ik slaagde voor mijn kappersdiploma en kon aan het werk.

Tot dan toe had ik vooral bekenden en familie geknipt en gekleurd en toen ik daadwerkelijk klanten moest gaan helpen, kwam ik er achter dat ik het doodeng vond om zomaar de schaar in iemands haren te zetten! Nog steeds, piep jong natuurlijk en veel te onzeker. Ik besloot om te stoppen met het kappersvak. Dat vind ik nog steeds wel eens jammer. Ik vind het nog steeds een mooi vak, maar niet voor mij dus.

Sociaal pedagogisch werk

Ik besloot om SPW te gaan doen. Dat deed ik met twee vingers in de neus. Ik liep stage op een basisschool voor speciaal onderwijs, daarna een groep met verstandelijk gehandicapten en toen op een kinderdagverblijf. Dit laatste vond ik zo leuk, dat ik een baan ben gaan zoeken in de kinderopvang toen ik klaar was met mijn opleiding. Ik ging samenwonen met mijn toenmalige vriendje en vond het wel mooi geweest.

Ook dit vind ik nog wel eens jammer want met wat doorzettingsvermogen had ik makkelijk SPH kunnen gaan doen.

Maar al snel kreeg ik een baan als invalkracht bij een Kinderopvangorganisatie in Enschede en kon op die manier veel ervaring op doen. Na anderhalf jaar kreeg ik een vaste werkplek waar ik zeven jaar met heel veel plezier heb gewerkt.

And then life happened..

En toen werd ik moeder van een zorgenkind…Mijn leven draaide ineens niet meer om wat ík belangrijk vond. Na een tijdje geprobeerd te hebben om mijn baan aan te houden, werd de situatie op een gegeven moment onhoudbaar en zegde ik met pijn in mijn hart mijn baan op. Dat nam heel veel stress weg en ik kon me volledig richten op mijn gezin.

Beste keus ooit

Toen Juliën 2,5 jaar oud was, zag ik op Facebook een vacature voorbij komen waarvan mijn hart sneller ging kloppen en ik stuurde een sollicitatiebrief.

Meer tijd voor mezelf

Op dit moment waren de zorgen rondom Juliën nog steeds groot, maar op dinsdag en op vrijdag kwam er altijd iemand ondersteunen in de zorg. Dit zijn de dagen waarop ik tijd voor mezelf had, en dus ook zou kunnen gaan werken. Ik werd aan genomen! Super spannend vond ik het, maar wat fijn om weer buitenshuis te werken want mijn wereldje werd echt wel heel klein. Ik vond het ook zo fijn om te ervaren dat er nog altijd meer gezonde kinderen worden geboren dan zieke. Na al die tijd te hebben doorgebracht op een kinder I.C was dit echt een vertekend beeld geworden.

En nu?

We hebben het nu over bijna acht jaar geleden en dit is nog steeds mijn huidige baan. Ik doe dit werk nog steeds met heel veel plezier, maar ik merk ook dat er steeds meer ruimte komt om er over na te denken wat ik jou eigenlijk wil. Ik word in september veertig en ik zie mezelf dit werk niet doen tot aan mijn pensioen.Voor nu doe ik dus het werk waarvoor ik op mijn eenentwintigste mijn opleiding in sociaal pedagogisch werk afrondde. Ik vind eigenlijk heel veel dingen leuk, dus wie weet wat de toekomst zal brengen?

Mijn droombaan?

Mijn droombaan is dat wat ik doe en waar ik gelukkig van word. Op dit moment, in de toekomst, wie zal het zeggen?


Ik schreef deze blog n.a.v de zwemleschallenge. Elke week zit ik zo’n drie kwartier te wachten terwijl mijn dochter zwemles heeft. Ik vroeg me af of ik in de tijd een blog zou kunnen schrijven en op Instagram vroeg ik om suggesties voor een onderwerp. 40 minuten voor het schrijven van een blog. Volgende week zondag een nieuwe!

Leave a reply:

Your email address will not be published.

Site Footer