rotkind

Rotkind?

Een ontzettend grote mond. Maar echt, geen greintje fatsoen. Ik heb het over het jongetje die we tegenkwamen in het park. Nadat hij me had uitgemaakt voor alles dat stinkt, zei ik gefrustreerd dat hem maar ging negeren. Blijkbaar zag hij dat als een uitdaging. Hij wenste me ziektes toe, dreigde dat hij met wel even op mijn muil zou komen timmeren en lachte daar laatdunkend bij. Ik was verbijsterd. Ik moest echt letterlijk mijn ogen sluiten om de neiging te onderdrukken om terug te gaan schreeuwen, zoals hij inmiddels naar mij deed. Ik schatte hem een niet ouder dan een jaar of acht.

Dat was niet de bedoeling..

Ondertussen bleef hij door gaan met zijn relaas. Ik voelde mijn hart in mijn keel kloppen. Mijn kinderen fietsten op mijn instructies weg. “Rotkind!” Riep mijn oudste hem nog na. Dit maakte de glimlach op zijn gezicht alleen nog maar groter. Toen ik hem vroeg of hij ook door had dat hier een jongen huilend voor zijn neus stond door wat hij zei, was hij heel even stil en zei hij in een reflex: “nee, dat is niet mijn bedoeling.”

Om zich snel te herpakken en uitdagend te vragen of het moeilijk was om hem te negeren. En daarna schreeuwde hij dit nog een paar keer.

Nog nooit ben ik zo toegesproken door een kind. Mijn kinderen waren helemaal van de kaart. Thuis gekomen zitten ze er nog vol van, dus we bespreken het voorval nog een keer. Ik vind het moeilijk om woorden te vinden die kunnen uitleggen waarom sommige kinderen zich zo gedragen. Ergens heeft mijn zoon gelijk dat het ‘een rotkind’ was. Ik weet wel beter..

Ik heb er buikpijn van

‘S avonds zitten we aan tafel. We hebben het eten op en mijn oudste neemt met zijn vader nog even de rekensommen door waar hij moeite mee had. Ik breng zijn zusje naar bed en lees een verhaaltje met haar. Als ik haar een welterusten kus geef, weet ze nog wat tijd te rekken door een knuffel voor al haar knuffels te vragen. Ik geef haar een knuffel, geef haar knuffels één voor één een knuffel en stop haar lekker in. Als ik de trap af loop, denk ik aan dat jongetje die mij zo van mijn stuk bracht eerder die dag. Ik denk na over mijn reactie op hem en hoe hij het slechtste in mij naar boven kon halen.

Hij wist precies op welk knopje hij moest drukken.

Ik heb er buikpijn van. En niet omdat ik ben uitgescholden door een achtjarige. Ik heb buikpijn vóór die achtjarige. Ik hoop maar dat hij ook iemand heeft die af en toe de dag met hem door neemt en hem verteld dat hij geen rotkind is.

Leave a reply:

Your email address will not be published.

Site Footer