huilen

Mama kan wel huilen

Ik heb gisteren toch wel een paar traantjes gelaten hoor. We wisten met z’n allen dat het hier op uit ging draaien. Dat de scholen dicht zouden gaan. Verregaande maatregelen om het corona virus een halt toe te roepen. #flattenthecurve. Maar wat vond ik het heftig om de hoge piefen te horen uitspreken dat het zo ver was. Alle scholen, kinderopvangcentra, café’s, restaurants en sportclubs zijn sinds gisteravond gesloten. Allemaal faciliteiten die een groot deel van mijn leven uitmaken.

Goed, de sportschool maakt vooral een deel uit van mijn leven omdat ik wekelijks smoesjes moet bedenken om er niet naar toe te gaan. Even een grapje tussendoor om dit niet een heel zeikerig verhaal te maken. Maar de maatregelen die gisteren zijn genomen gaan mijn wereld toch wel een heel stuk kleiner maken. (Net als die van jou waarschijnlijk)

Kleine kans

We hadden vorige week zelf al de beslissing genomen om onze kinderen thuis te houden van school. Sowieso de oudste met zijn kwetsbare luchtwegen. Ondanks dat er wereldwijd geen gevallen bekend zijn van kinderen die bezwijken aan dit virus, ook geen kwetsbare kinderen. Maar als je je zoon een paar keer door het oog van de naald hebt zien kruipen door een simpele verkoudheid, neem je het zekere voor het onzekere. En daarbij: er zijn wereldwijd maar twintig beschreven gevallen van kinderen met dezelfde problematiek bij de geboorte als ons wonderkind. Dus, kleine kansen? Daar geloven we niet in. Of daar zijn we goed in, kies maar.

We kopen nog regelmatig een staatslot, want hee. Hoe klein is die kans nou dat je wint? Juist.

Story of my life

Vorige week had ik zelf griep- en verkoudheidsklachten dus ik kon de vraag of ik mezelf wil blootstellen aan een groep kinderen met snottebellen nog even voor me uitschuiven. Natuurlijk wist ik het ergens al wel. Natuurlijk voelt het niet goed om tussen de rondvliegende virussen te werken als dat een risico kan zijn voor mijn zoon. Maar toen ik gisteren die woorden hardop uitsprak, werd het me wel even te veel.

Hoe mooi is het om je steentje te kunnen bijdragen om dit vieze virus een halt toe te roepen? Hoe mooi is het om de kinderen op te vangen van mensen die hier kei hard voor werken?

Ik zou hier in een andere situatie volledig voor gaan. Ik zou me hier zelfs vrijwillig voor in willen zetten. Maar ik sta volledig buitenspel omdat ik in deze moet kiezen voor mijn gezin. Story of my life, again. Ook namen we de beslissing om alle verpleegkundige hulp die we normaal gesproken krijgen, af te bellen. Geen nieuwe sociale contacten meer voor ons. Mijn moeder die de zorg op vrijdag altijd op zich neemt zouden we nog wel een beroep op kunnen doen, zolang zij geen klachten heeft. Arjan heeft nog een paar projecten die hij moet afronden. Vooralsnog kan hij zijn werk nog gewoon doen zo lang hij de leefregels in acht neemt. Ik ben benieuwd naar wat de minister president zo meteen te zeggen heeft. Hoe lang? op welke manier?

Onmacht

Dus, mama kan wel huilen en dat heb ik ook even gedaan. Uit pure onmacht. En omdat ik bang ben voor de gezondheid van dierbaren. Wat zeg ik, voor de wereld gezondheid. Waar gaat dit naar toe? Het maakt me angstig en machteloos. In mijn machteloosheid besluit ik om het om te draaien. Wat kan ík doen om te voorkomen dat dit virus zich verder verspreid? Stay the fuck home. Stay the fuck home en handen wassen. Los van dat het heel naar is allemaal, is het ook een hele bijzondere tijd die ons altijd zal bij blijven. Dus zo lang het nog leuk is, maken we mooie herinneringen. Wat deed jij tijdens de wereldwijde corona uitbraak in 2020? Een vraag waar ik bewust mee om wil gaan. Voor zo lang het duurt, make it worth your while.


Vind jij het leuk om meer van mij en mijn bijzondere gezin te zien? Volg me dan op Instagram. In mijn stories doe ik (bijna) dagelijks verslag van mijn niet zo alledaagse leven.

2 comments On Mama kan wel huilen

  • Ik vind het heftig, en ik vond de woorden van Rutte niet bemoedigend. Ook ik maak me zorgen, vooral vanwege kwetsbare oudjes en mijn eigen ouders. Maar het is precies zoals je schrijft, we kunnen alleen thuis blijven. Dat is het enige wat we kunnen doen. Dus dat doen we dan maar! Thank God for internet en Netflix 🤞🏻

Leave a reply:

Your email address will not be published.

Site Footer