Focus tijdens de corona crisis

Goede morgen zonder zorgen! Oh wacht…
Dit is zo’n beetje hoe ik elke ochtend wakker wordt. Zo’n onbestemd gevoel dat je overhoudt na een nare droom. En dan druppelt het besef langzaam binnen dat het op het moment allemaal niet zo fijn is.

Focus

Natuurlijk proberen we er het beste van te maken. Improviseren is our middle name. We hebben verdorie twintig maanden doorgebracht op een kinder intensive care. Dat moet een tijdelijke thuis isolatie toch geen probleem zijn? Focus. Het heeft allemaal met mijn focus te maken.

En daar zit ik dan. Met mijn telefoon in mijn hand. Mijn beste vriend en mijn grootste vijand. Als ik op zondag met het week rapport van mijn schermtijd word geconfronteerd, schrik ik me een hoedje! Dit moet anders. Dat eeuwige gescroll moet nu maar eens afgelopen zijn. Ik neem me voor om mijn telefoongebruik drastisch naar beneden te brengen en om me te focussen wat er echt toe doet. Wat er echt toe doet, speelt zich op het moment af in en rond ons huis: mijn gezin.

We doen het goed samen hoor. Iedereen is vooralsnog gezond. Ik heb het vermoeden dat ik het virus al had, een week voordat de scholen dicht gingen. Ik was grieperig, hondsmoe, hoestte veel en had pijnlijke luchtwegen. Maar geen koorts, dus geen test. Ook heeft zussie een paar dagen gehoest, maar daar bleef het bij. Dus zeg het maar, wat hadden wij onder de leden? Hier en daar lezen we hele nare berichten van kinderen die toch ernstig in de problemen raken na besmetting. Dus buiten het dagelijkse rondje om het huis, blijven we angstvallig zo veel mogelijk binnen en ontvangen we geen bezoek.

Alles wat het leven mooi maakt

Tot mijn grote verdriet hoor. Want met het wegvallen van dat laatste, word ik behoorlijk geraakt. We hebben nou eenmaal geen doorsnee gezin. We leven af en toe met grote zorgen, en weinig nachtrust. Ik houd mij staande door mijn focus te verleggen naar alles wat het leven mooi maakt. Zo kan ik er ontzettend van genieten om er met het hele gezin op uit te gaan. De paden op, de lanen in. Of we regelen juist een avond oppas voor wat q-time samen. Af en toe ga ik een avondje wijntjes drinken met een vriendin en op dinsdag en vrijdag maak ik me nuttig buitenshuis. Op zaterdagmiddag ga ik met enige regelmaat met de kinderen naar mijn ouders en op een willekeurige woensdag ochtend kan ik zomaar gestrekt gaan op de bank, om te genieten van een leeg huis.

Schermpjestijd

Niks. Meer. Van. Dit. Alles. Nou vind ik het ook heel leuk en een gedeelte van mijn leven vast te leggen in de stories van mijn Instagram account. Een beetje gekkigheid, mensen inspireren om te blijven lachen en een glimp laten zien van ons gekke leven met een zorgintensief kind. En daar is de valkuil, want juist dit is tijdens de corona crisis geen probleem! Met als gevolg dat het er langzaam in is geslopen dat ik steeds meer met mijn telefoon in mijn handen zit. Een vlucht naar de buitenwereld? Een stukje contact met alles wat zich daarbuiten afspeelt? Gewoonte? Van alles een beetje denk ik.

Dus ik moet mijn focus verleggen, of ten minste een balans vinden. Ik ga echt niet van de radar verdwijnen, maar mijn telefoon gebruik moet wel fors omlaag. Schermpjestijd noemen we dat bij de kinderen toch?

Oke jongens, telefoon weg, schermpjestijd is voorbij!

2 comments On Focus tijdens de corona crisis

  • even wat blogs van je gelezen:
    hou moed in deze zware tijd, samen met je mooie en sterke gezin kom je hier door heen!
    zelf denk ik vaak aan een opmerking die je regelmatig om 7 uur sochtends maakte: het gaat over voor hij 18 is!
    veel sterkte en wijsheid gewenst.
    lieve groet suzanne (moeder van thomas en julia de bakker)

    • Hoi Suzanne, wat leuk dat je een berichtje achter laat. Hahah dinsdagochtend om zeven uur heb ik de beste tips hoor! 😉
      Hopelijk gaat met jullie ook alles goed. Knuffel voor jullie kids!
      Groetjes.

Leave a reply:

Your email address will not be published.

Site Footer