februari

Even de maand februari

Ik ging februari in met een piepklein katertje. Met een paar collega’s ging ik namelijk op de laatste dag van januari naar de grote karaoke show. Ik begon de avond met een wijntje aan de bar en: “streep mijn naam maar door hoor, ik ga echt niet zingen en zéker geen Britney Spears!” Maar dat wijntje smaakte goed en die daarna ook en dat was het moment dat ik overmoedig werd. Het concept van de grote karaoke show is dat je je naam op een briefje schrijft, samen met het liedje dat je wilt zingen. Helaas werd ons briefje niet uitgekozen. Note to self: de volgende keer meteen een briefje inleveren, of niet drinken. Ik weet eigenlijk niet welke van deze twee het beste advies is.

Tranen bij de zwemles

Maar goed. Ik ging dus samen met dat piepkleine katertje met Sascha mee naar de zwemles. Het arme kind had het er al de hele week over. Dat ze niet naar zwemles kon omdat ze moe was. Of buikpijn had. Geen zin, ik kan niet en ik wil niet. Maar ze moest. Die ochtend moest ze een paar keer huilen en vlak voor de zwemles pakte ze me vast en begon hartverscheurend te huilen.Ze snikte dat ze maar niet kon stoppen met huilen. Ik had zo met haar te doen en ik probeerde haar moed in te praten. Op dat moment kwam de badmeester de kindertjes ophalen voor de zwemles.

februari

Zonder pardon werd ze meegenomen en een beetje overrompeld door dit snelle afscheid liep ik naar buiten.

Toevallig was dit ook de kijkles en de laatste twintig minuten mochten we meekijken. Ik zag mijn dochter dapper doen wat er van haar gevraagd werd. Ik vond de juf streng, zeker toen ze Sascha even een zetje gaf toen ze niet ver genoeg met haar gezicht in het water ging. In mijn stories op Instagram vroeg ik me af of dit nou wel de manier is om kinderen over hun angst heen te laten komen en wauw wat veel reacties kreeg ik daarop! Toch zag ik haar ook plezier maken en straalde ze toen we haar twee dikke duimen gaven. Ze gaat nog steeds met tegenzin, maar ik heb haar niet meer zo verdrietig gezien en ze gaat ook zonder problemen mee met de badmeester. Ik ben er eigenlijk nog steeds niet uit of ik nou te voorzichtig met haar was. Misschien is dit dan inderdaad wel de manier om kinderen over die drempel te krijgen…

Mamawatch en de PGB aanvraag

Deze maand zat ik ook nog op school. Niet voor mezelf, maar ik had mamawatch. Ik moest toezicht houden op school omdat de verpleegkundige die normaal gesproken mee gaat met Juliën, ziek was. We proberen altijd wel om vervanging te regelen van iemand anders uit het team, maar als dit niet lukt ga ik of Arjan mee. Ik neem dan altijd mijn laptop mee en kijk wat Netflix, schrijf een stukje of ik hang wat rond op social media. En eigenlijk…is het ook best leuk om af en toe eens mee te kijken op school.

De aanvraag voor de herindicatie van het PGB loopt nog steeds. Er is een concept naar de zorgverzekering gestuurd en het wachten is nu op hun antwoord. Dit concept mochten we eerst doorlezen of het allemaal klopte. We hebben nog om een paar kleine aanpassing gevraagd maar verder hebben we een goed gevoel bij de aanvraag. Als de zorgverzekering akkoord gaat zullen wij ons geen zorgen meer hoeven maken het komende jaar. Ook de aanvraag voor de gehandicapten parkeerkaart is goed gekeurd en die hebben we inmiddels opgehaald.

Slapen bij de geiten

In het tweede weekend van februari, terwijl er een storm over Nederland raast, gaan wij een weekendje met het gezin naar Drenthe. Voor Vettt gaan we overnachten in een plaggenhut met een geitenstal erbij. Áan het huisje vast welteverstaan. Deze geiten mochten we dat weekend verzorgen en oh wat was dat leuk! Twee keer per dag voeren, hooi bijvullen, knuffelen en naar de wei brengen. Een weekend in de charmes van toen, met de luxe van nu. Deze week komt hier een blog over op vettt.nl. Wij vonden het echt een aanrader! Er was een open haard, we sliepen in een bedstee, er was geen tv maar wel wifi, dus joh wie doet mie wat?

februari

Jarige job.

Sascha werd eindelijk vijf jaar. Hier had ze al een jaar op gewacht! Een jaar geleden zei ze namelijk al dat ze zo graag een keer roze haren wilde. Ik zei toen: “nou, misschien als je vijf bent.” Dom natuurlijk, want hier heeft ze dus een jaar op zitten broeden. Want toen haar verjaardag in zicht kwam op haar aftel kalender begon ze er ineens over.

Als ik jarig ben mag ik roze haren, he mam? Dat heb je beloofd he? Ik vind dat zoooo mooi, roze haren!

februari

Michien schrijf ik hier wel eens een blog over want ook hier kreeg ik heel veel reacties en vragen over. Ook praatte ze al weken over welke taart ik voor haar ging maken. Normaal gesproken bestel ik een foto taart bij de Hema met een afbeelding die zij zelf kiezen. Dit jaar kreeg Juliën bijvoorbeeld een taart met een Pokemon er op (what else). Helaas voor mij was ik daar dit jaar te laat voor. Dus ik moest aan het bakken. Sascha wilde graag een unicorn/ prinsessen en/ of K3 taart. Ik zag een op Instagram een regenboogtaart voorbij komen die niet in de oven hoeft en bijna niet kan mislukken. Klik >hier< voor het recept op de blog van Hare Maristeit. Sowieso ziet dit er indrukwekkend uit dus instant respect van de verjaardagsgasten. Die zondag vierden we Sascha’s verjaardag met vrienden en maakte ik een variatie op deze taart door hem met cake te maken.

febfruari

Nog meer feest in februari

Om haar vijf jarige look af te maken, begon ze deze maand ook met wisselen. Ons kleine meisje wordt echt groot hoor. De woorden die ze gebruikt, uitspraken die ze doet en haar gedrag… Wat een lekker kind met soms een ontzettend pittig karaktertje. Temperamentvol noemen ze dat geloof ik. Ik zit volop in de voorbereidingen voor haar kinderfeestje. Na wat speuren op het internet vond ik een atelier in Almelo die creatieve feestjes organiseert. Zo ook een feestje slijm maken. Maar, wat een gedoe lijkt me dat om met die kiddo’s naar Almelo te gaan, dus ik regel dat feestje gewoon lekker thuis. Ja, je werkt in de kinderopvang of niet dus daar draai ik mijn hand niet voor om. Toch?! Volgende maand lezen jullie hoe me dit is afgegaan.

Het corona virus

We sluiten de maand af met het nieuws dat het Corona virus Nederland ook heeft bereikt. Op de laatste dag van februari staat de teller op 7 besmettingen en ik houd mijn hart vast wat er verder nog gaat gebeuren. We houden het nieuws nauwlettend in de gaten want mocht het virus zich richting Enschede verspreiden gaan we uit voorzorg in quarantaine. Of zo. Het bezorgd me in ieder geval wel buikpijn want wat nou als Juliën, met zijn kwetsbare luchtwegen, dit virus oploopt? We ontlopen voor nu wel plekken waar veel mensen en kinderen samen komen en houden mensen met griepverschijnselen buiten de deur.

En verder..

Verder kreeg ik op Valentijnsdag een bos rozen van mijn lief, verkleedden Sascha en Juliën zich met carnaval als Elsa en Ash (Pokémon, of course), redden we een hommel van een wisse dood, kregen we een nieuwe bank en brachten we na jaren weer eens een bezoekje aan de bieb. Ik zelf ben na lange tijd ook weer eens aan een boek begonnen, namelijk de P.S. I love you club. Het vervolg op de tranentrekker P.S I love you.

Dat was alweer februari

Deze maand konden jullie van mij lezen:

Leave a reply:

Your email address will not be published.

Site Footer